Update: Maatregelen m.b.t. COVID-19

31 december 2020

Orthomoleculaire therapie: een consult is nog gewoon mogelijk. Intake’s vinden bij voorkeur in de praktijk plaats. Vervolgconsulten zouden eventueel via bellen of videobellen kunnen plaats vinden. Tijdens het consult is het dragen van een mondkapje niet verplicht, aangezien we op minimaal 1.5 meter afstand van elkaar zitten in een goed geventileerde ruimte. Vindt u het prettiger dat we er wel één dragen? Geef dat dan gerust aan.

Massage: dit valt onder de contactberoepen dus er kan helaas niet gemasseerd worden tot 19 januari. Het is natuurlijk wel mogelijk om alvast een afspraak te maken voor daarna. Daarnaast verkopen we cadeaubonnen, die per post naar je worden verzonden (vrij bedrag)

Coaching: omdat onze coach in de buitenlucht coacht, is dit ook nu nog steeds mogelijk

Yogalessen: de yogalessen mogen niet doorgaan in de zaal, maar worden online aangeboden op het reguliere tijdstip

Ben jij onze nieuwe collega?

Heb jij een passie voor je eigen vak, maar sta je ook open voor andere vormen van alternatieve/complementaire therapie? Lijkt het je leuk om te werken in een centrum waar meerdere disciplines samenkomen? Dan komen we graag met jou in contact.

Gezondheidscentrum van Bronkhorst is begin 2019 van start gegaan en biedt meerdere behandelvormen onder één dak. Gezond worden, gezond blijven, dat is het motto. Wij geloven dat we samen verder komen door elkaar te versterken en cliënten door te verwijzen indien nodig. Zodat het beste resultaat wordt bereikt voor de cliënt. Daarnaast denken wij dat, wanneer we gezamenlijk naar buiten treden, we zichtbaarder zijn voor een breder publiek. En daarmee ook zichtbaarder voor eventuele verwijzers zoals huisartsen en paramedici. Het centrum bevind zich in een mooi pand in het hart van het prachtige Gorssel, tussen Deventer en Zutphen. De behandelruimtes en wachtruimte zijn met zorg ingericht om een prettige sfeer te creëren. Ook beschikt het centrum over een mooie presentatieruimte voor het geven van info-avonden en workshops.

Wij zoeken zelfstandig werkende therapeuten in de alternatieve, complementaire of paramedische hoek die behalve hun beroepsopleiding ook in het bezit zijn van een diploma medische basiskennis op HBO niveau volgens de Plato-eisen en aangesloten zijn bij een beroepsvereniging. Heb je interesse of weet je iemand voor wie dit interessant is? Neem gerust contact op en stuur een mailtje naar Andrea van Bronkhorst, info@gezondheidscentrumvanbronkhorst.nl

Als het niet goed voelt

Blog van onze coach Sander

Hij is nieuwsgierig hoe dat nou gaat, dat hardlopend coachen. Bovendien is er ook wel iets dat hij wil bespreken. Het is regenachtig. Mijn plan was het bos in te lopen om enigszins beschut te zijn. Op het laatst zegt mijn gevoel mij naar het open veld te gaan. We gaan samen op weg. Hij loopt goed door, het bovenlichaam iets naar voren. Alsof hij steeds snelheid wil maken. Ondertussen maken we kennis. Hij is iemand met veel energie, een aanpakker, wil dingen graag goed doen, zelfstandig, sportief, klaagt niet snel.

We stoppen om wat losmaak- en aandachtsoefeningen te doen. Op mijn vraag hoe dat is voor hem, antwoordt hij, dat hij veel spanning voelt in zijn lijf. Als hij even later vertelt dat hij geen ruimte krijgt op zijn werk, zie ik dat hij onbewust een hand op zijn buik legt. Hij voelt zich als een beginneling behandeld en dat laat zich daar voelen.

Het hoort zo

Hij had bedacht dat hij eens ander werk moest gaan doen. Al lang als financial bij dezelfde werkgever, leuke baan, leuke collega’s. Hij kon er nog doorgroeien, maar ging toch voor wat anders. Dat hoort toch zo, dacht hij. Zijn nieuwe baan is niet zijn oude. Minder vrijheid, meer beleidsmatig werk, minder contact met medewerkers. Deuren van kamers zitten veelal dicht. Dat voelt niet goed. Zo maar opgeven wil hij ook niet. Dat doet hij nooit.

De eerste keer dat hij zijn afdeling op liep had hij het al gevoeld. Was dit wel de juiste stap? Het gevoel was gevoeld, maar zijn hoofd beredeneerde het weg. ‘Het wordt een succes.’ ‘Je doet het juiste.’ ‘Je bent toe aan iets nieuws.’ 

Hoofd vs lichaam

Met hardlopen gebeurt het mij ook wel eens dat het hoofd iets anders wil dan wat mijn lichaam aangeeft. Het hoofd wil vasthouden aan wat het trainingsschema aangeeft, het lijf geeft aan dat het trainingsschema ook maar bedacht is en dat het vandaag toch echt rustig moet. Of eigenlijk liever een dagje helemaal niet lopen. Wat doe ik dan? Gewoon gaan trainen? Het schema is immers heilig en deze training kan ik echt niet missen. Of ik bedenk me dat ik na deze training een paar dagen rust heb. En mijn vermoeidheid loop ik er vast zo uit. Dus schoenen aan en de training doen. Heel soms loopt het dan toch wel goed, maar meestal niet.

Andersom is ook wel eens het geval trouwens. Je hele lijf schreeuwt om te gaan hardlopen, maar je hoofd zegt: “nee”. Ik trainde eens voor een marathon. Wekenlang kilometers maken en maar lopen. De laatste 2 weken wordt dat afgebouwd. Ik wilde alleen maar lopen, had voor drie marathons energie. Ik had bedacht dat ik graag een goede tijd wilde lopen en daarvoor moest ik uitgerust en gretig aan de start staan. Weinig hardlopen dus in de weken ervoor. Dat was lastig om mee om te gaan. Ik wist wel dat het voor een korte periode was en dat het een reden had om niet te gaan lopen. Daar had mijn gevoel op dat moment geen boodschap aan.

Ruimte

Hij kijkt om zich heen. Zijn aandacht gaat naar de openheid van het gebied waar we zojuist hebben hardgelopen. Ik vraag hem wat opvalt, met datgene wat hij vertelde over zijn nieuwe baan in zijn gedachten. ‘Ruimte’, zegt hij. ‘Geen gedachten die in de weg zitten. Gedachten dat ik niet mag opgeven, dat ik afmaak waar ik aan ben begonnen. Hij maakt een foto om het beeld vast te leggen. Om er later nog eens naar terug te kijken, als hij behoefte heeft aan ruimte.

‘Waar is je probleem een oplossing voor?’ vraag ik. ‘Dat ik voortaan mijn gevoel serieus neem. Ik heb er nu geen rekening mee gehouden en zit daardoor nu op een plek, waar ik mij niet gelukkig voel. Dat is wat ik ervan heb geleerd.’

Hoe voel jij je gevoel? Krijgt dat wel eens voorrang van je hoofd? Ga eens wandelen of hardlopen zonder schema. Zonder horloge. Zonder telefoon. Zonder muziek. Vraag je nadien eens af hoe dat voor je was. Levert het ruimte op? Of iets anders? 

Kies je eigen pad

Een blog van onze coach Sander over je eigen pad kiezen. Een voorbeeld van hoe een sessie hardlopend coachen kan gaan.

Hij staat al te wachten op de afgesproken plek. Klaar voor een sessie hardlopend coachen. Hij ziet eruit als een getraind loper. Ergens achter in de dertig, vriendelijke blik, maar ook wat gespannen en gereserveerd lijkt het. We gaan meteen op pad, de kennismaking doen we tijdens het inlopen. Hij werkt als financial, een drukke baan. Als freelancer doet hij veel verschillende opdrachten. De afwisseling is leuk, net zo als het behalen van resultaten. Hij vertelt dat hij nieuwsgierig is naar deze vorm van coachen. Dat hardlopen zijn passie is. Vooral gericht op het lopen van wedstrijden, aan de hand van trainingsschema’s. Hij vindt het echter ook heerlijk om zo nu en dan zonder specifiek doel hard te lopen. Te genieten van wat hij tegenkomt onderweg, zonder dat het horloge en de hartslagmeter leidend zijn.

We stoppen op een mooie plek met uitzicht op een meertje om wat losmaak oefeningen te doen. Het praten is even wat minder om de bewegingen goed te kunnen voelen. Hij ontspant zichtbaar. De ademhaling is rustig. Na een tijdje gaan we weer verder. In een rustig tempo lopen we in stilte. De opdracht is om waar te nemen wat er is. Welke geluiden zijn er, wat is er te zien en te ruiken? Hoe voelt de ondergrond aan?

Het pad als metafoor

Na een minuut of tien vertelt hij hoe het voor hem was. De wind die hij voelde, het ruisen van het hoge gras en de bomen. De vogels die druk kwetterend rondvliegen. Maar ook de afwezigheid van het constante geluid van verkeer, dat in de stad waar hij woont, wel aanwezig is. Na de vraag wat hem verder nog opvalt in de omgeving, begint hij over het pad. Het pad waarover we lopen. Het is bochtig en heuvelachtig. Doordat we op een open stuk lopen, is te zien dat het pad op die manier nog een eind verder doorloopt. Net zo als het stuk dat al achter ons ligt.

Het pad doet hem denken aan de weg die hij aflegt in zijn werk. Een paar jaar geleden had hij een doel voor ogen, dat hij wilde bereiken. De weg ernaar toe was een rechte lijn. Had hij bedacht. Nu blijkt dat de weg meer is zoals het pad waar hij nu op loopt. Met bochten en heuvels. Een mooie weg, dat wel. Maar minder snel dan vooraf gedacht.

Wat vindt hij daarvan? Na deze vraag kijkt hij me van opzij even aan. Richt dan zijn blik weer op het pad voor zich. “Ik wilde altijd zo snel mogelijk op mijn doel af. Resultaat halen en weer door naar het volgende. Als het niet zo ging als ik had bedacht, vond ik dat lastig. Probeerde het dan toch op die manier voor elkaar te krijgen. Nu ik hier zo loop, besef ik dat het ook iets anders kan gaan. Soms is een omweg nodig, moet ik wat extra moeite doen om een heuvel op te komen.”

Positie op het voetbalveld

“Hoe is dat voor je? Die moeite die je moet doen?” “Ik ben een harde werker, dus een stapje extra is meestal geen probleem. Bovendien is dit iets dat ik zelf graag wil. Voor mijn gevoel is dit iets waar ik voor het eerst bewust voor heb gekozen. Daarvoor overkwamen veel dingen mij. Dat wil ik niet meer. Dat is ook de reden dat ik hier met je loop. Jullie coaches noemen dat persoonlijk leiderschap, toch? Ik wil het zelf bepalen.”

We praten er een tijdje over door. Ik stel voor een visualisatie oefening te doen om hem een beeld te laten krijgen van het ‘niet zelf bepalen’. We gaan zitten op een bankje. Hij sluit zijn ogen en luistert naar de inleiding. Hij ziet zichzelf als een voetballer, jaren geleden. Ingezet op die plek in het veld waar het nodig was. Aanvaller, verdediger, links, rechts. Nog net geen keeper. En geen vaste plek op het middenveld. Dat vond hij het leukste en kon hij het beste. Dat de trainer dat niet zag! De trainer erop wijzen deed hij ook niet trouwens.

Als we na de oefening weer verder lopen, geeft hij aan dat dit een mooi beeld is om te onthouden. Dat wil hij niet meer. Hoe lastig hij het soms vindt, als het wel dreigt te gebeuren. Dat zijn dan ook de bochten en heuvels op zijn pad.

Hoe loopt jouw pad? Is het kaarsrecht? Of bochtig en heuvelachtig? Wat doe je met zijwegen? Loop je alleen? Of vind je het fijn als ik een keer met je meeloop?

Bezoekadres
Hoofdstraat 69
7213 CS  Gorssel
0575 - 494 588
info@gezondheidscentrumvanbronkhorst.nl 

Blijf geïnformeerd