Maatregelen m.b.t. het Corona-virus

Het zal je niet ontgaan zijn dat het kabinet nieuwe maatregelen heeft aangekondigd in de strijd tegen het Corona-virus. Dat betekent dat we de consulten bij Gezondheidscentrum van Bronkhorst wanneer mogelijk via videobellen laten plaatsvinden. Wij gebruiken hiervoor Therapieland. Deze aanbieder voldoet aan de eisen van de AVG, zodat je privacy is gewaarborgd. Je ontvangt persoonlijk bericht hoe het voor jouw aankomende afspraak geregeld wordt.

Hardlopen als spiegel

Ik kijk nog maar eens op mijn horloge. Daar word ik niet rustiger van. Voor me uit is niets anders dan de prachtige natuur van Schiermonnikoog. De bebouwing van het dorp is nog niet te zien. Daar moet ik wel naar toe, want daar is de lunch. Ik verhoog het tempo nog maar eens. En dat is nou juist niet de bedoeling van dit weekend.

Een weekend op Schier. Een stilte wandelweekend. Een paar dagen rust, tot mezelf komen. Vertragen. In combinatie met wandelen over het eindeloze strand en door de duinen. Een paar dagen dus niet praten. Dat bevalt me heel goed merk ik. In het begin is het vreemd, vooral tijdens het eten. Met een hele groep aan tafel en niemand die iets zegt. Het went al snel.

De afgelopen dagen hebben we al veel gewandeld. In het begin is mijn tempo nog vrij hoog. Het omschakelen van de dagelijkse routine op het vasteland naar de stilte en traagheid van het eiland kost mij tijd. Een paar keer stop ik bewust om het tempo eruit te halen. Dan sta ik stil en luister en kijk wat er zich binnen mij afspeelt. Het is vooral het gevoel van ruimte dat me opvalt. De ruimte buiten levert ook ruimte vanbinnen op.

Het is dus een wandelweekend. Het strand roept echter ook: “Kom hardlopen!” Die lokroep kan ik niet weerstaan. Op zondagochtend gaan de hardloopschoenen aan. Het voornemen is een heel rustige duurloop te doen. Dan kan ik me ook nog concentreren op de stilte. Mijzelf dus niet afbeulen, met alleen maar oog voor het hardlopen. Dat dus niet. Ik adem bewust, gebruik al mijn zintuigen om waar te nemen wat er is.

Dat was ruim een uur geleden. Van mijn voornemen om het rustig aan te doen is weinig meer over. Ik besloot op het strand nog één paal verder te lopen. Dat verder werd een heel stuk verder. Zonder dat ik ondertussen het strand af kon. Omkeren is voor mij als hardloper geen optie. Dus maar doorlopen. De afstand is geen probleem. De lunch wel. Die is met de groep en begint op een afgesproken tijdstip. Het dringende verzoek van de leiding was om daarbij op tijd aanwezig te zijn. Ik maak mij zorgen of dat zal lukken. Mijn hoofd geeft aan, dat ik het met dit tempo inderdaad niet zal halen. Dat wil mijn hoofd niet en geeft het signaal aan mijn benen dat het harder moet. Die zijn nog niet moe en gehoorzamen.

Aan de ene kant baal ik van deze situatie. Waarom nou zover willen lopen? Wat als ik te laat ben? Dit was niet de bedoeling van het weekend. De stilte in mij heeft plaats gemaakt voor een hoop rumoer. Aan de andere kant moet ik om mezelf lachen. Het is zo herkenbaar wat er hier met mij gebeurt. Als ik onder druk kom te staan (het niet op tijd komen), ga ik harder werken (tempo verhogen). Is dat ook niet wat ik doe op mijn werk? Als er een deadline nadert, ga ik harder werken. Dan word ik onrustiger, is er meer stress.

Ik ben blij met dit inzicht. Het bevestigt mij ook nog eens dat hardlopen kan helpen gedrag en patronen duidelijk te maken. Bijvoorbeeld in situaties op het werk. Dat wil ik anderen ook laten ervaren. Tijdens het sporten, buiten, in de natuur, en ook nog werken aan je persoonlijke ontwikkeling. Daar wil ik mee door!

Inmiddels zie ik het dorp. Het is nu niet ver meer en ik heb nog tijd. Genoeg tijd. Ik vertraag weer tot een heel rustig duurlooptempo. De lach is er nog steeds. Heerlijk gelopen en ik heb mijzelf weer beter leren kennen. En ook nog op tijd voor de lunch.

Welke patronen of gedrag herken jij van jezelf van het hardlopen? Of herken je ze nog niet, maar wil je ze gaan ontdekken? Wil jij hier mee aan de slag en (letterlijk) stappen zetten in je persoonlijke ontwikkeling? Laten we dan eens samen gaan lopen.

Natuur in plaats van pillen

Blog van onze coach Sander

Er komt een man bij de dokter. ‘Dokter, ik voel me zo onrustig de laatste tijd. Het is druk op mijn werk, de deadlines volgen elkaar op. Deze zorgen ervoor dat ik alleen maar harder ga werken. Als ik eens thuis ben en met de pantoffels aan en de benen omhoog een serie op Netflix wil kijken, dan wil mijn jongste zoon een duel met vechtrobots met me doen. Mijn oudste zoon gilt dat level 7 van Clash of Clans echt geweldig is en dat ik dat even moet komen checken. Op hetzelfde moment drukt mijn vrouw een ellenlange boodschappenbrief in mijn handen met de woorden dat ik meteen op pad moet gaan. Ze wil op tijd eten, want ze heeft nog yoga die avond.’

De man zucht en laat moedeloos zijn hoofd hangen. De dokter kijkt even naar de man, vraagt niets, pakt zijn receptenboekje en begint te schrijven. Hij scheurt het recept af en geeft dit aan de man. Die leest het en kijkt de dokter vragend aan. Leest het nog een keer. ‘Natuur’ staat er op het briefje. ‘Wekelijks, twee uur’. ‘Over een maand terugkomen’, zegt de dokter en geeft de man een hand.

Minder stress, meer creativiteit

Natuur als recept? Dat is wat er gebeurt op de Shetlandeilanden. Artsen kunnen sinds vorig jaar patiënten voorschrijven de natuur in te gaan. Het achterliggende idee is dat de natuur zorgt voor rust en ontspanning. Het heeft een positief effect op bloeddruk. De natuur bevordert de aanmaak van oxytocine. Oxytocine speelt een rol bij het verbinden met anderen, vermindert stress en onderdrukt angstgevoelens. Ook verhoogt de natuur de creativiteit. Die krijgt ruimte doordat de druk, bij afwezigheid van onder andere werk en telefoon, op de hersenen minder wordt. Die creativiteit kan helpen bij het oplossen van een probleem op je werk. Zo krijg ik tijdens het hardlopen regelmatig inspiratie voor iets dat mij bezig houdt.

Vogels spotten en in plassen stampen

De inwoners van de Shetlandeilanden krijgen nu door hun artsen voorgeschreven dat ze op het strand wrakhout moeten gaan verzamelen of stormvogels spotten. Ik ben benieuwd wanneer wij in Nederland van onze huisartsen voorgeschreven krijgen kastanjes te gaan zoeken, ijsvogels te spotten of in plassen rond te stampen.

Tot die tijd kun je ook zelf besluiten de natuur in te gaan. Ik ga graag met je mee om tijdens de coaching te onderzoeken wat de natuur met jou doet. Loop jij bijvoorbeeld om de plassen heen of stamp je er lachend door? En, zie je hierin dan ook de link naar werk? Wat doe je als je daar een plas water tegenkomt?

Bezoekadres
Hoofdstraat 69
7213 CS  Gorssel
0575 - 494 588
info@gezondheidscentrumvanbronkhorst.nl 

Blijf geïnformeerd